backgroundtop
Logo van descheen.nl
     facebook twitter  
banner
Label DeBlessure.nl
DE SCHEEN / M. GASTROCNEMIUS, CAPUT MEDIALE
<a href="http://adobe.com/go/getflashplayer"><img src="http://www.adobe.com/images/shared/download_buttons/get_flash_player.gif" alt="Get Adobe Flash player" /></a>

KUITSPIER (m. Gastrocnemius)

 

De musculus gastrocnemius of kuitspier is de grootste spier van onze kuitspieren.

Symptomen zweepslag kuit

felle, heftige pijn, alsof iemand een trap tegen kuit geeft

Onderzoek en diagnose zweepslag kuit

lichamelijk onderzoek, mri-scan, echografie

Conservatieve behandeling zweepslag kuit

in acute case ins, fysiotherapie

Operatieve behandeling zweepslag kuit

Bij totale ruptuur operatief herstellen

 

 

 

De musculus gastrocnemius of kuitspier is de grootste spier van onze kuitspieren. Het is een bi-articulaire spier, wat inhoudt dat deze spier over 2 gewrichten werkt. Namelijk over de enkel en over de knie. Deze spier heeft twee koppen, één aan de mediale (binnenzijde) en één aan de laterale zijde (buitenzijde). De laterale kop, caput laterale hecht aan het condylis lateralis femoris aan het bovenbeen. De mediale kop, caput mediale aan condylis medialis femoris. Beide spierkoppen komen samen en hechten met de achillespees vast aan de hiel (calcaneus).

De functie van de gastrocnemius is buiging van de knie, het buigen van het onderbeen in het kniegewricht en plantairflexie van de voet, het strekken van de voet in het enkelgewricht. Deze spier is goed zichtbaar, met name bij tenenstand zijn beide spierkoppen goed te onderscheiden.

 

Symptomen zweepslag kuit

 

Een zweepslag (coupe de fouet) is een spierscheur van de kuit. We zien deze blessure vooral bij hardlopers, voetballers, tennissers en basketballers. De achillespees en de kuit worden bij iedere stap flink belast, namelijk met zo 12,5 keer het lichaamsgewicht.

 

Meestal gaat het bij een zweepslag om een scheur van de mediale kop van de musculus Gastrocenmius. Deze blessure ontstaat acuut. Er ontstaat een felle, heftige pijn. Vaak zegt men dat het lijkt of iemand je een flinke trap van achter in de kuit gegeven heeft. Het voelt als een zweepslag op de kuit, vandaar de benaming van deze blessure.

 

Er ontstaat pijn om de plaats van de scheur, soms zwelling en soms blauwverkleuring. De blauwverkleuring is vaak wat lager zichtbaar, doordat het bloed gaat zakken. De blauwverkleuring kan ook pas na enkele uren of zelfs dagen komen. Palpatie van het aangedane gebied is pijnlijk. In eerste instantie voelt de spier slap, de voet kan moeilijk bewogen worden. Later zal de kuit stijf aanvoelen. Het rekken van de spier doet pijn en de spierkracht neemt af.

 

Een zweepslag ontstaat meestal bij het ineens, explosief en krachtig aanspannen van de kuit. Een zweepslag ontstaat vaak als de knie in volledige strekking en de enkel in dorsaalflexie (opgetrokken) is. De kuit staat op dit moment maximaal onder spanning. Omdat de musculus gastrocnemius, in tegenstelling tot de musculus soleus, over twee gewrichten werkt, is de spanning om deze spier het grootst. Het risico op een acute spierscheur, een zweepslag, daarom ook. De symptomen zijn afhankelijk van de mate van schade. Zo is lichte belasting bij een eerstegraads spierscheuring (minder dan 5-10% van de spiervezels is beschadigd) nog mogelijk. Bij een tweedegraads spierscheuring (10-50% beschadigd) is er al pijn bij matige belasting. Bij 50-100% beschadigde spiervezels, een derdegraads spierscheuring, is er sprake van  een felle pijn. Hierbij is vaak een knappend geluid te horen. De zwelling en bloeduitstorting zullen flink zijn. Bij aanspannen spant de spier slechts éénzijdig aan/bolt op.

 

Naast de term zweepslag, bestaat er ook nog de term tenniskuit. Deze twee aandoeningen mogen niet met elkaar verward worden. Bij een tenniskuit is er namelijk geen sprake van een ruptuur/spierscheur, maar van een vochtcollectie. Het gaat om een ophoping van vocht tussen de aponeurose van de m. gastrocnemius en de m. soleus. De spieren kunnen hierdoor niet goed langs elkaar bewegen, waardoor irritatie ontstaat. Er kan littekenweefsel ontstaan, wat de bewegingen nog verder verstoord.  Bij een tenniskuit is er geen directe pijn bij aanspanning en ook het rekken van de spier wekt geen pijn op. Er is vooral sprake van pijn tijdens lopen, bij het neerkomen van de voet. De pijn is gelokaliseerd in het midden van de kuit.

 

 

Onderzoek en diagnose zweepslag kuit

 

Bij het lichamelijk onderzoek moet er onderscheid gemaakt worden tussen de verschillende gradaties van spierletsel. Bij een spierverrekking, in tegenstelling tot bij een spierscheur, staan de acute verschijnselen niet op de voorgrond. Zo kan de spier bijvoorbeeld nog aangespannen worden en kan de patiënt nog op zijn/haar tenen staan.

 

Na een spierscheur zullen snel de eerste ontstekingssymptomen verschijnen. Het lichaam probeert de beschadiging zo snel mogelijk te genezen. Het aangedane gebied zal rood, warm, gezwollen en eventueel blauw worden.

De locatie van de spierscheur zal door middel van lichamelijk onderzoek nauwkeuring vastgesteld moeten worden. De drie spieren van de Triceps Surae ( gastrocnemius, plantaris en soleus) hebben namelijk zowel gezamenlijke, als afzonderlijke functies. Om er achter te komen welke spier er aangedaan is, zullen er verschillende krachttesten gedaan worden.

Een scheur in de musculus plantaris is zeer zeldzaam en kan, omdat deze diepgelegen is, alleen zichtbaar gemaakt worden middels een MRI.
Een ruptuur (spierscheur) in de soleus komt  vaker voor. De scheur bevindt zich meestal in de buitenzijde (laterale deel) van de spier. De kans op een ruptuur in de soleus blijft vrij klein, aangezien deze spier alleen over het enkelgewricht werkt.

Bij de musculus gastrocnemius doet de blessure zich meestal voor in de mediale spierkop. Ook kan er sprake zijn van een gelijktijdige ruptuur aan zowel de soleus spier als de gastrocnemius spier.

 

Met behulp van een echo kan ook de mate van spierschade bepaald worden. Ook een tenniskuit kan vastgesteld worden met behulp van een echo. Op onderstaande foto is bloed (een vochtcollectie) te zien tussen de g (gastrocnemius) en de s (soleus). Beide diagnoses kunnen ook bevestigd worden middels een MRI-scan.

 

Conservatieve behandeling zweepslag kuit

 

Kort samengevat kan een ijsapplicatie kort na het trauma pijndempend werken. 15-20 minuten ijstherapie is het advies. Verder is het van belang om de eerste 48 uur de spier te ontlasten, om het weefsel tot rust te laten komen. Er kan een drukverband aangelegd worden, om de plek te immobiliseren en de zwelling te dempen. Verder is het verstandig om het been hoog te leggen in verband met de afvoer van overtollig vocht. Het advies is om de eerste 48 uur geen gebruik te maken van warmte-applicaties of massages. In de acute fase kan er ook gebruik worden gemaakt van pijnstillers.

 

Voor het verdere herstel van de blessure is overleg met een fysiotherapeut of arts raadzaam. Hij/zij zal vooral kunnen helpen met het weer rustig aan opbouwen en op de juiste manier belasten van de aangedane spier. Zo zal de belasting aangepast moeten worden, eventueel de techniek verbeterd moeten worden, de houding en het beweegpatroon bekeken en geoptimaliseerd moeten worden enz. Alle fases van het weefselherstel zullen doorlopen moeten worden. De spier moet op het juiste moment belast worden met de juiste druk. Wanneer dit te vroeg gebeurt zal dit het herstel kunnen vertragen en wanneer hier te lang mee gewacht wordt kan er littekenweefsel ontstaan met een verkeerd spiervezelverloop, waardoor de spier niet goed kan aanspannen. In totaal heeft de spier ongeveer 6-10 weken nodig om optimaal te herstellen. Na 4-6 weken kan er meestal weer begonnen worden met sportspecifieke training. Tijdens de revalidatie zal er steeds specifieker belast worden om zo weer naar de sport belasting toe te werken. De sport kan meestal weer worden opgepakt, als er geen pijn meer is tijdens belasten, de spier weer voldoende kracht heeft en de juiste lengte heeft.
Bij een tenniskuit is de behandeling weer iets anders. Bij een tenniskuit is er een vochtcollectie ontstaan. Door scheurtjes tussen de bindweefsellagen rondom de spierbuik, kan er bloed lekken rondom de pees, wat tot adhesievorming kan leiden. Bij adhesie vorming ontstaan er, bijvoorbeeld door littekenweefsel, ongewenste verbindingen van spiervezels. Hierdoor kunnen de verschillende bindweefsel lagen, fascie, niet meer goed ten opzichte van elkaar verglijden. De behandeling hiervan is gericht op een aantal zaken:

-       Deze nieuwe verbindingen ‘cross-links’ weer verbreken door rekken, fricties of overbelasting door oefeningen.

-       In beweging blijven

-       Toedienen van trillingen

-       Veel rekken en eventueel gebruik maken van een nachtspalk om de verlengde positief te kunnen behouden.

-       Continu passieve beweging

-       Goede doorbloeding met behulp van ijs-therapie, massage, fysiotechniek zoals ultrageluid.

-       Medicatie

-       Gebruik maken van een brace, steunkous enz. om de trekkrachten op de bindweefsellagen te verminderen.

-       Excentrisch (spier in verlengde stand) trainen.

-       Tapen

 

Omdat er bij het herstel ook nieuw bloedvaten en zenuwtakjes ingroeien in de zich herstellende spier/pees, zal er een toename van gevoeligheid zijn tijdens het herstel. Beschadiging van deze structuren moet voorkomen worden.

 

 

Operatieve behandeling zweepslag kuit

 

Bij een totale ruptuur/scheuring van de spier zal er geopereerd moeten worden. In het ziekenhuis zal er beoordeeld worden op de scheur gehecht kan worden. Het aangedane lichaamsdeels dient ondersteunt te worden.

Bij een tenniskuit, met adhesievorming dient omwille van bovenstaande goed overwogen worden wat een operatie/nettoyage (schoonmaken van het gewricht) dit zal opleveren. Door het schoonmaken zal namelijk de pijn afnemen, hierdoor zal de patiënt meer gaan belasten. Omdat de pees/spier zelf echter nog niet is hersteld, kan deze alsnog scheuren.

 

 


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL