backgroundtop
Logo van descheen.nl
     facebook twitter  
banner
Label DeBlessure.nl
DE SCHEEN / M. PERONEUS-PEES LUXATIE
<a href="http://adobe.com/go/getflashplayer"><img src="http://www.adobe.com/images/shared/download_buttons/get_flash_player.gif" alt="Get Adobe Flash player" /></a>

M. PERONEUS-PEES LUXATIE

 

De musculus peroneus longus en brevis zijn twee onderbeen spieren die aan de buitenzijde van het onderbeen lopen naar de kleine teen (tuberositas os metatarsale V)

Symptomen peroneus-pees luxatie

Achter de buitenste enkelknobbel ontstaat zwelling en blauwverkleuring

Onderzoek en diagnose bij peroneus-pees luxatie

Vraaggesprek, lichamelijk onderzoek

Conservatieve behandeling peroneus-pees luxatie

Er wordt soms met gips gewerkt, maar hierna treedt vaak na geringe tijd weer een luxatie op.

Operatieve behandeling peroneus-pees luxatie

Vooral de operatie volgens Kelly en volgens Ellis Jones worden vaak uitgevoerd.

 

 

 

 

De musculus peroneus longus en brevis zijn twee onderbeen spieren die aan de buitenzijde van het onderbeen lopen.  De musculus peroneus longus loopt van het kopje van het kuitbeen (caput fibula), langs de buitenzijde van het been, onder de voet door en hecht aan op de basis van de grote teen (os metatarsale I) en de buitenzijde van os cuneiforme. De musculus peroneus brevis loopt van halverwege de buitenkant van het kuitbeen naar een uitsteeksel op de kleine teen (tuberositas os metatarsale V). De functies van deze spieren zijn als volgt: plantairflexie; het wegduwen van de voet en pronatie/eversie; het heffen van de buitenste rand van de voet.

Deze spieren staan ook uitgewerkt op www.deenkel.nl. Daar is ook informatie te vinden over tendinitis van de musculus peroneus brevis.

 

Symptomen peroneus-pees luxatie

Een blessure die niet zo vaak voorkomt en daardoor ook niet altijd goed gediagnosticeerd wordt is de peroneus-pees luxatie.  De pezen van bovengenoemde spieren lopen, deels samen, onder en achter de buitenste enkelknobbel (malleolis lateralis) langs in een peesschede.  De pezen lopen in een groeve gevormd door de achterzijde van de buitenste enkelknobbel en een aanwezige kraakbeenrand. Hieroverheen loopt een ligament het retinaculum musculorum peroneorum. Dit ligament loopt van de buitenzijde van het hielbeen naar de malleolus lateralis. Zodra de voet in een naar buitengedraaide stand (eversie), krachtig wordt opgetrokken (dorsaal flexie), komt er veel rek op de peroneii en spannen deze spieren vanuit een reflex aan. Hierdoor kan het ligament wat eroverheen loopt scheuren of beschadigen, waardoor de pezen naar de zijkant en naar voren verplaatsen. We zien deze blessure onder andere bij skiërs en schaatsers.

Bij deze blessure is er pijn rondom van de malleolus lateralis en in het verloop van de peroneuspezen. Achter de malleolus laterlis ontstaat zwelling en blauwverkleuring. Bij een enkelverzwikking of wel een inversietrauma is de zwelling juist zichbaar aan de voorzijde van de buitenste enkelknobbel. Als gevolg van deze blessure voelt de enkel instabiel aan en gaat de patient vaak door zijn of haar enkel. Hierdoor kan een chronische peesschede-ontsteking  ontstaan. Ook geeft de patient vaak een klikkend gevoel rond de enkel aan.

 

Onderzoek en diagnose bij peroneus-pees luxatie

Door middel van klinisch onderzoek wordt de diagnose ‘peroneuspees-luxatie’ voornamelijk gesteld.  Er zal lichamelijk onderzoek worden uitgevoerd. De luxatie (‘het uit de kom gaan’) van de pezen kan worden opgewekt door eversie, de buitenwaarste beweging van de voet, te maken. Soms is dit echter te pijnlijk. Als de zwelling nog niet te heftig is, kunnen de pezen ook gepalpeerd worden. Wanneer het ligament, retinaculum, los is getrokken uit het bot kan er op rontgen ter hoogte van de aanhechting op het bot een avulsiefractuur te zien zijn.

Wanneer deze blessure niet herkent wordt en/of inadequaat behandeld, kan er een chronische peroneuspees-luxatie’ ontstaan.

 

Conservatieve behandeling peroneus-pees luxatie

Het effect van conservatieve behandeling is nog veelal onbekend. Er wordt soms met gips gewerkt, maar hierna treedt vaak na geringe tijd weer een luxatie op. Vaak wordt de klacht echter aangezien voor een enkeldistorsie/verzwikking en dusdanis behandeld. De klachten blijven meestal aanwezig, al kan er door stabiliteit- en kracht training wel vermindering van klachten zijn. Veelal verdient een operatieve behandeling voor zowel het vaststellen van het letsel als het herstel, de voorkeur.

 

Operatieve behandeling peroneus-pees luxatie

Bij de operatie wordt aan de achterzijde van de malleolus lateralis een incisie gemaakt en wordt het ligament/retinaculum hersteld. De pezen worden eerst weer in de juiste positie gebracht. Na de operatie zal de enkel voor 6 weken geïmmobiliseerd worden middels gips.

Er zijn hiervoor verschillende technieken bekend. Vooral de operatie volgens Kelly en volgens Ellis Jones worden vaak uitgevoerd.

Bij de eerst genoemde wordt er een stukje van de malleolus lateralis gehaald en naar achter gezet, zodat er weer een richel ontstaat en de pezen weer ingebed liggen.

Bij de operatie volgens Ellis Jones wordt er een stukje van de achillespees aan de bovenzijde losgehaald, de zijde aan het hielbeen blijft vastzitten. Deze worden door een boorgat door de malleolus lateralis gehaald en weer aan zichzelf vastgemaakt. Er ontstaat zo een nieuw retinaculum, maar dan van een stukje achillespees. Ook hierdoor liggen de pezen weer mooi ingebed.

De laatste techniek geniet de voorkeur, omdat bij de eerste techniek botnecrose kan ontstaan of de schroeven later weer verwijderd moeten worden. De complicaties zijn bij de tweede methode gering.


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL